Sharing 7 Positive thoughts

Be wise, sometimes listen, be kind, sometimes care, be blessed Step inside the open Arms of Love, Love I love to walk with you till the end of Time.

Love, the only truth I know exsist for sure Love, is welcoming and pure, Love you’re my only cure…

Believing, can be so relieving, setting your soul free, so your heart can breathe… In the end all that matters is that you found your way on the right path, and you’ll remember those on your way home who led the way…

And when you’ve arrived, you’ll see that your journey will never stop, unless you believe so, every one have a nice journey, wherever you’re heading towards to.

I prayed for Love to love me so actually I prayed to love my self from the point of honest need to love me, and when I received, at first I couldn’t understand what just happend to me, but now my heart is over flowing i’m in a fountain of love, and it feels so good, I don’t ever wanna live without it no more. Love you’re the Ruler of this, my soul, you’re so real never found anything more real than Love.

When people read your soul, they will always try to benefit from it to their own behalf, but once you realise what motivates you, you can easilly read theirs and you can kindly let them know, that you know what they know, and your gone walk your own path and plant the seeds in to your own garden, cause when they grow you yourself can be proud to say you’ve cared for your own…

This is what I’ve learned, the tougher the weather the better you dress the harder the struggle the bigger the mess, but through all the heavy weather you’ll learn what truly matters, and that’s staying in one piece, ’cause your hiding place is He…

Saskia Bundel

Mijn bibliotheek

FF centraal ... opruimen en sorteren

Het regent pijpestelen, Amsterdam krijgt een ware douche. Heerlijk dat ik binnen zit en eindelijk doe wat ik al zolang moet doen. Opruimen van een rommelkamer die al heel lang schreeuwt om aandacht of eigenlijk het ledigen van mijn rugzakje.

Je kent het wel. Die zolder of opbergruimte die je allang moet opruimen. Of al die eeuwige dingen (vaak kleine dingen) die in de wacht staan. Ja, morgen of volgende week, of wanneer het echt vies weer is, zal ik het doen, etc. 10.000 excuusjes om er maar niet aan te beginnen. Ja, je zou denken dat je het boek “Der Excusen” hebt verzonnen.

 Waarom heeft dit zolang geduurd? Vraag ik mezelf dan af. Was ik zo druk en vooral lui? Deze vragen doen me stil staan bij wie ik ben en waar ik zeker dankbaar voor mag zijn.

Ik ben gezond en heb zoals een ieder een psychisch rugzakje. Wat doe je ermee? Laat je het zwaarder worden of ben je zover om eens goed in je rugzakje te kijken en eruit te halen wat allang niet meer van toepassing is. Het bekijken van de inhoud van mijn rugzakje is als een spirituele reis. Terug in de tijd en kijken naar je dromen die in mijn geval veel al zijn uitgekomen en ruimte hebben gemaakt voor andere dromen. 

Goed terug naar dat rugzakje. Die kan je op verschillende manieren leeggooien. Beetje voor beetje of gewoon omkeren en kijken wat eruit komt vallen. 

Tijdens het opruimen of ledigen van je rugzakje kom je vaak in “Memorylane” wel/niet weggooien. Nog even bewaren? Voor wie dan? Ja, ach misschien kan ik er later nog wat mee. Na de zoveelste schoonmaak kom je erachter dat het gewoon jeugdsentiment is of iets waar je gewoon heel veel waarde aan hecht en het dus nog geen tijd is om het weg te doen. Ook goed! Bewaar het tot de volgende keer. Niks moet en alles mag.

Eigenlijk maak je een spirituele reis tijdens het opruimen, opknappen van zoveel dingen die je hebt laten liggen. Er komt ruimte in je Soul bibliotheek. Kasten en planken worden afgestoft. Dozen gesorteerd en de hoek van “ach, ik kan er echt geen afstand van doen”, wordt zelfs ingedeeld. Zucht, wat kan dat een verlichtend en heerlijk gevoel geven.

Er komt een geweldige energie vrij tijdens het opruimen en sorteren. Je bent dankbaar voor waar je nu staat in je leven en dat je zover dit pad hebt mogen afleggen. Want als je aan die herinnering terug denkt, was je misschien wel niet gelukkig, of wel. Maar je weet dat je gegroeit bent en ook hoeveel paden je reeds bewandeld hebt.

Dankbaar kan je terug kijken dat het opruimen je weer stil heeft doen staan dat je een prachtige reis hebt gemaakt. Waar vallen en op staan bij hoort en wat je in de loop der jaren sterker heeft gemaakt. Later zal ook blijken waarom bepaalde zaken je pad hebben gekruist.

Ik sta nog even stil en geniet van het verleden en laat mij inspireren door al het moois wat op mijn pad komt.

Samantha

Vriendschap …

Relaties onderhouden, I really suck at it! Ben druk bezig dit gewoontebeestje afte leren! Maar, is best moeilijk!

Ik fladderen als een vlinder door het leven. Met de nodige rukwinden die me helemaal op een andere koers hebben gezet of rustig mee deinend met de wind op de zonnenstralen zo onbezorgd en wel, dat doe ik met familie en vrienden.

Maar laat ik het nu over vrienden hebben. Fladderen doe je schijnbaar alleen tijdens je schooltijd als het gaat om gezellige vriendinnen. Zullen we samen gaan zwemmen? Kom je bij me spelen? Ik daar in tegen ben gewoon blijven hangen en fladder nog steeds rond.

We zitten met zijn alle op de lagere school en zijn elkaars beste maatjes. Lekker voetballen tijdens de pauze. Middelbare school, tja ik was een laatbloeier en keek niet naar de boyz, maar me vriendinnen wel. Al hun verhalen heb ik dan ook aangehoord. En ach ja, hier en daar een paar zoentjes tijdens het schoolfeest of zeilweek heb ik ook de revue laten passeren.

Dan krijg je ook mannelijke vrienden. Ja, ik ben van mening dat je bevriend kan zijn met een man zonder dat er seksuele gevoelens bij komen kijken. Je doet je ding en klets wat af. Ja, mannen zijn soms net vrouwen, gezelliggggggg!

Je gaat van school af en vriendschappen ontstaan op de werkvloer. Tijdens de lunchpauzes ben je onafscheidelijk en was dat zeker mijn tijd om de lolbroek uit te hangen. Je spreekt af na het werk en de koers in jullie vriendschap is bepaald. Is dat zo!?!

Tijdens feestjes en andere bijeenkomsten in het leven, kom je nog meer mensen tegen en houd hier ook soms vrienden aan over. Vrienden of kennissen die later meer gaan betekenen of juist alleen maar daar zijn om je op je levenspad tijdelijk bij te staan. Is het niet goedschiks dan is het ook soms bedrog. Echter je leert er hopelijk van.

Uiteindelijk krijgen je vrienden kinderen en een nieuwe levensfase gaat in. Je groeit of closer naar elkaar of juist uit elkaar en hebt sporadisch contact met elkaar. Hier en daar een belletje, berichtje, ping, skype of andere communicatiemiddelen. Maar toch die kaart of brief in je brievenbus als vanouds laat je hart een sprongetje maken.

Wat heeft het fladderen nou voor zin gehad. Ik heb hierdoor veel over mezelf geleerd. Dank zij deze mensen “my lifeteachers” die mijn leven zijn gepasseerd. Ben ik absoluut een stuk wijzer geworden over mezelf en het leven. Of ik dingen in het verleden met sommige, nu ex-vrienden anders zou willen doen? Daar zeg ik volmondig “JA!” op.  Maar de regels van het levenspel zijn al bepaald en leg ik me bij sommige dan ook neer.

Echter zijn er een paar die je maar blijven achtervolgen. Wat moet je daar dan mee? Eerst ff uitzoeken waarom ik er zo slecht in ben. Geloof me dat “Ik heb het te druk!” niet volstaat. Niet als het gaat om de liefde en energie die erin is gestoken. 

Het leven met de mensen om je heen is als een trein. Soms ben je die Thalys en zit je in een enorme groeispurt met jezelf. Of ben je juist die stoptrein. Mensen stappen in bij sommige treinstations en soms stappen ze ook weer uit, om dan vervolgens later weer in te stappen op een ander station. Soms blijf dat ook uit en was het dat jullie elkaar op dat moment nodig hadden om elkaars leven te verrijken!

Ik begrijp nu dat “Onvoorwaardelijke liefde in de vriendschap oneindig is.” Dank je wel mijn vrienden (waarvan sommige nu zusters) en ook mijn ex-vrienden (waar ik het met velen anders had willen zien).  Bedankt voor het vormen van Me, myself and I!

Samantha

Regie in handen

Regie in handen

Zucht…Is dit zo’n typisch zwaar liefdesverhaal wat je op een regenachtige zondag maar van je af gaat schrijven..?

Ja dat is het zeker!! 

Reden..Dit is de zoveelste zondag dat dit gevoel mij overneemt ondanks mijn positieve instelling in het leven. Hoe komt het dat we zo vaak zeggen tegen onszelf dat we het niet meer op deze manier willen, maar ondanks dat exact hetzelfde doen? Het is mij een raadsel. Of toch niet..De antwoorden zijn vaak zo simpel, maar de uitwerking ervan zo ontzettend moeilijk. En ik ben kerngezond, op een paar kleine dingetjes na, heb al mijn ledematen, 2 prachtige kinderen, een dak boven mijn hoofd en lieve mensen om mij heen.. Uiteraard is de reden van dit leed een man..Een man wie ik mijn  hart schonk alsof ik een serveerster was en hij in mijn koffiehuis een glas water bestelde. Zo schonk ik het glas vol met mijn hart en hij dronk het op als een dorstige leeuw en liet het lege glas achter..

Het kwam hem goed uit, omdat hij dorstig was, maar even later vervolgde hij zijn weg. Vol ongeloof en afwijzing bleef ik achter. 

Ze zeggen dat karma een ‘bitch’is..Ik geloof dat ik het levende bewijs daarvan ben. Ik ben namelijk niet altijd even goed geweest voor de mannen in mijn leven. Ik dronk het glas leeg en keek geen seconde langer om..

Nu was het anders, dit was toch de man waar ik mijn leven, althans een groot gedeelte ervan mee wilde delen. We hadden immers al een kind samen, doch dat veranderde onze relatie niet. Ondanks dat, wilde ik vechten zoals een moeder vecht voor haar gezin..of doet de vader dat juist..? Aan idealen deed ik nooit en ik kende niet anders dan dat vrouwen vochten voor hun kroost. Zo vocht ik nu ook.. Het was een verloren strijd. Hij zou er niet wakker van liggen, terwijl ik de nachten voorbij zag gaan zonder te knipperen met mijn ogen..En nog steeds was ik niet moe. Ik was leeg en ik kon mijn eigen glas niet vullen..Ik had mijn hart weggegeven en ik moest deze terughalen. We moeten onszelf niet verliezen in een man. Mijn moeder zei altijd: Jasmin, zorg dat je gelukkig bent met jezelf en als er een man komt in jou leven zal hij een aanvulling zijn! 

Ik was gefaald hierin, want hij was de bron geworden. De bron van mijn humeur, van mijn gemoedstoestand elke dag weer en van mijn fysieke toestand. Dit had ik niet meer onder controle. 

Het was genoeg. Ik beloofde mijzelf dat ik de regie van mijn leven weer in mijn handen zou nemen. Dit was mijn doel..en ik was ervan overtuigd dat ik dit zou volbrengen.. 

Alleen de ‘hoe’en ‘wanneer’volgt nog.. 

Then again..was het toch niet zo’n typisch triest verhaal! En het wordt alleen maar mooier, want ik ben baas over het geluk in mijn leven!

Jasmin Nanhak

Honger

Mijn maagje rommelt zo van heb je me niet. Mijn zintuigen zijn scherp van “Shut up” anders krijg je ook niets. Ik heb gezegd “It ain’t over ’till it’s over” en niemand nam me serieus. Niemand besefte werkelijk dat het enige wat je in leven houd werkelijk voedsel is, in welke vorm dan ook.

Ik ben een beetje verliefd, heel veel op mezelf. Ik geef mij de dagelijkse kost en merk dat het helpt. Ik doe niet eens mijn best God te vragen of hij werkt want ik besef en weet ieder mens zijn eigen kerk.

God heeft ons veel beloofd. Gevraagd; “Mens, bid en werkt!” Samen in deze samenleving, vraag me af of bidden werkt? Toch ik doe het vaak en graag en noem het dan meditatie, want wat het ook is een traan. Het werkt beter dan medicatie.

Saskia Bundel

Wijsheid

Wijsheid is niet de slimste, zij is nimmer sluw. Wijsheid kent haar grenzen, zij blijft benieuwd. Wijsheid houdt van vreugde en jaagt haar na. Wijsheid komt met de jaren en ver daarna.

 

De mijne …

Zij is het die mijn dagelijkse beslommeringen verlicht, met haar lichtje op het pad dat ik bewandel. Ze is zich niet bewust van haar waarde, haar pracht, haar wijsheid, haar invloed en bovenal haar stem. Haar stem doet een ieder beven, wanneer zij de keiharde waarheid spreekt en niet angstig zal zijn om de effecten op de ander. Haar stem doet harten smelten wanneer zij de woorden van liefde en wijsheid spreekt, wanneer zij waarlijk spreekt tot het hart van hen wiens harten zijn beschadigd.

Ik ken haar waarde, haar kracht, haar vuur en passie voor de mens. Zij heeft besef noch weet van haar kracht en invloed. Ik ken haar waarde.. Ik draag haar, opdat zij mijn geschenk is. Dat wat ik van Onze Lieve Heer heb gekregen toen ik een klein verdwaald meisje was. Zij zag mij en nam mij mee met haar kracht, haar stem trok mij. Vanaf die dag zou ik nooit meer hetzelfde zijn. Ik had een nieuw doel. Ik zou haar beschermen en haar dragen tot de Heer mij zou meenemen.

Zij kent haar waarde niet.. Ik ken haar waarde. Zij is voor mij van grote waarde. Zij is er voor de hulpeloze, voor de arme van geest, zij is een parel, zij is het die ik noem: mijn moeder, mijn vader, mijn broer, mijn zus, mijn geliefde van wie ik onvoorwaardelijke liefde ontvang, onzelfzuchtige liefde, liefde die nooit stopt noch verwatert.

Het is haar liefde die mij begeleid in het leven. Zij geeft mij de kracht om op te staan en als ik val, dan heelt zij mijn wonden en ondersteunt zij mij. Zij haalt de sluier weg voor mijn ogen, wanneer ik niet in de spiegel wil kijken, omdat de confrontatie soms te hard is. Doch, word het donker en kil, zet zij haar handen op mijn ogen en bedekt zij deze, als bescherming.

Zij kent haar waarde niet.. Ik ken haar waarde.. Zij is de mijne. Zij geeft mij dat alles wat ik nodig heb om te groeien, oprechtheid, eerlijkheid, liefde, confrontatie, steun maar bovenal, zij geeft mij zichzelf. Zij is de mijne..

Zij is geen familie, noch kennis, noch beste vriend.. dat zou haar teniet doen..Ze is simpelweg de mijne.. En ik hou van haar..

Haar naam, Xaviera Mac Donald… de mijne

Jasmine Nanhak

Verantwoording afleggen………

Ik ben een gekleurde vrouw van 34 jaar alweer! Ben moeder van 5 kinderen en eigenaar van een bedrijf. Toch is het zo dat ik mijn bestaan en dat van mijn kinderen dagelijks moet verantwoorden aan mijn naaste en de mensen daarom heen. Vaak word mij de vraag gesteld waarom wil je altijd zoveel, waarom hoor je geen nee en waarom begrijp je niet als iets niet kan.

Ik zal jullie vertellen waarom. Ik neem de geschiedenis en alles wat er gebeurt in het dagelijks leven als mijn graadmeter voor wat er niet en wel mogelijk is in het leven.

Als Rosa Parks in haar eentje mensen kon bewegen tot het boycotten van het Montgomery bus systeem http://www.youtube.com/watch?v=v8A9gvb5Fh0&feature=fvwrelkan

net zo lang dat de er daadwerkelijk naar de gekleurde bevolking werd geluisterd en er radicaal positieve veranderingen kwamen.

Als Nelson Mandela 27 jaar van zijn leven in de gevangenis http://www.youtube.com/watch?v=UqoYmx_L-Xs

heeft overleefd heeft en zich vandaag de dag nog steeds inzet na alles wat hij heeft mee gemaakt voor de mensheid en kinderboeken schrijft.

Als een Ruby Bridges zo groot van hart kan zijn als

http://www.youtube.com/watch?v=Tenj6N5FiK

en  http://www.youtube.com/watch?v=5blbbVWrg18

als meisje van nog geen 7 jaar dat ze door een menigte van haat en onwetendheid kan lopen met haar hoofd omhoog. Vandaag de dag heeft ze haar eigen stichting die zich inzet voor betere educatie voor kinderen.

Als dat allemaal kon en kan en natuurlijk nog veel en veel meer. Waarom zou ik dan niet alles uit mijn leven halen? Moeder zijn van 5 kinderen als ik daar voor kies en een bedrijf hebben die zich inzet voor positieve veranderingen binnen onze  steeds meer verdwaalde samenleving.

Waarom niet, waarom als ik mensen zeg hoeveel kinderen ik heb, kijken ze me aan alsof ik helemaal gek geworden ben en hoogst waarschijnlijk niet op de hoogte ben van de wereld waarin we nu leven. Die wereld waarin we nu leven is een gecreerde wereld door mensen die er maar al teveel baat bij hebben als wij al die regels en wetten ervaren als de realiteit en niet meer vanuit ons hart en moraal handelen en denken.

Waarom als ik vertel wat mijn dagelijks werk inhoud, word ik gezien als een grote dromer die waarschijnlijk nooit een goed belegde boterham zal verdienen. Waarom word positief en goed altijd gezien als iets ‘wel’ grappigs maar niet als iets waar je daadwerkelijk iets mee kan bereiken?

Ik ben het zat dat mensen mijn keuzes des levens veroordelen en belachelijk maken; het feit dat ik heb gekozen voor een groot gezin en een bedrijf heb met liefde als grootste drijfveer, baseren deze mensen op het feit dat ik waarschijnlijk niet helemaal 100 ben en ik niet in de realiteit leef en maar lekker rustig moet gaan doen en vooral maar niet zoveel moet willen.

Ik ben wie ik ben en ik doe wat ik doe omdat ik geloof in mezelf en de mensheid, ik mag zijn wie ik ben, de dochter van een prachtig mooie Ivoriaanse vader en een trotse Nederlandse moeder. Ik mag zijn! Ik ben klaar met mezelf verklaren, verdedigen en beargumenteren, ik ben wie ik ben; Jameelah Zaddys Wahouié en ik mag zijn. Net als ieder ander prachtig individu op onze aarde mag zijn in volle Glorie en Kracht.

Ik verklaar mezelf vanaf vandaag 9 maart 2011 volledig vrij om te mogen schijnen en stralen zoals ik daarvoor kies zonder eerst anderen verantwoording af te leggen waarom ik kies en doe wat ik doe. I AM Freeeeeeeeeeeeee!!!!!!!

Jameelah Zaddys Wahouié

My mother the Queen of my heart …

A mother does a lot of things that when you are young you might not understand. But after a while growing up you remember why see warned you or held your hand in those difficult and especially those warm times.

Thanks mama … for shaping me to make up my own mind! Especially for you the songs that I love so much thinking about you!!!

Love you very much Sam

My all time dedication songs to my dad …

I can say so many things about my dad. I know that he enjoys life taking those nice holidays tot the homeland Surinam. These songs tell all kind of different stories that I’d like too share with you all. About him, my Father!!!

Back to memorylane …

Love you daddy! Kiss Sam