Als ik dictator …

… zou zijn zou ik het volgende veranderen in (goed) geregeld NL;

1. Onze oude generatie in de watten leggen. Hoezo 1x per week douchen?

2. Jeugd begeleiden met hun innerlijk kunnen. Creativiteit en ontwikkeling is een must om een betere wereld te creëren.

3. Ouders met opgroeiende kinderen hun kind laten opvoeden. Teveel problemen op creches en OMG hoezo kan je niet meer rondkomen deze tijd. Vroeger werden we door opa en oma opgevangen. Nu zitten velen van ze zich te vervelen achter de geraniums!

4. Gezondheidszorg – de lat moet hoger zodat het salaris ook hoger kan.

5. Af van die eilandjespolitiek en ambtenarij – Geld over de balk herinner je je dat nog?  Politiek nee! Kom voor me staan en zeg wat er anders moet. Het volk mag mee beslissen. Terugdraaien mag na een halfjaar van proberen.

6.Onderwijs en technology – combine. Kinderen weten meer dan wij denken! De lat moet zeker hoger ala IBOS.  Onze jeugd is onze toekomst.

7. Uitgaan met minder rules … wow … weet je nog 20 jaar geleden! Toen kon het en waarom nu niet! Angst … gaat de deur uit!

8. Milieu, bring it on… zoveel kan beter! Waar te beginnen…

9. Alle pand eigenaren verplichten bij half jaar leegstand voorzien van creatieve werkplekken voor zelfstandig ondernemers, kunstenaars en iedereen die positief vooruit wilt komen …

10. Criminaliteit en terug komen in het systeem… heropvoedingskamp of a 2nd chance in welzijnswerk? sociaalnetwerk? positiviteit?

Ach ja, Send out the biggest message … LOVE!

Samantha V.P. Noten

IMAKIDZ – Wist je dat?

Door Yaire Wahouié

Wist je dat Tyrannosaurus rex aller grootste  roofdieren aller tijden waren? Zie maar dit filmpje van BBC.

En ze werden ook een paar keer in elkaar gerost…

Ik vind ze cool en daarom vertel ik dit!

Groetjes Yaire

Fame (2009) ***

Als je denkt dat deze film jou terugbrengt naar de jaren’80, waarin de tv-serie Fame erg populair was, heb je het goed mis.  Dit is Fame anno 2009, met ook de hedendaagse kledingstijlen, dansstijlen en muziekstijlen. Geef niets, want ook de tegenwoordige tijd heeft zijn charmes en de persoonlijkheden in de film zijn ook vrij ‘echt’.

Jongeren kunnen zich er wel in herkennen. Ook als het gaat om het klassieke tafereel  van ouders die liever niet willen dat hun kind naar een art school gaat of liever klassieke pianiste worden in plaats van pop zangeres. Naast spectaculaire muziek- en dansscenes laat de film ook de harde kant van de showbizz zien. De verschillende verhaallijnen van de leerlingen zijn ietwat cliché, maar wel realistisch. Je volgt de verschillende leerlingen van een klas uit Fame vanaf het moment dat ze auditie doen tot hun senior jaar, waar ze afstuderen.  Wel  jammer dat er compleet andere leraren zijn dan in de oude Fame, het was juist leuk geweest om de oude Fame in deze tijd te zetten. Helaas gaat het hier simpelweg om een compleet andere art school, die toevallig ook Fame heet.  Maar het gaat net als bij de oude Fame om  dezelfde dingen: geloof in jezelf en in je dromen! En wie beroemd wilt worden moet er kei hard voor werken!

Pluspuntje: De film kan je inspiratie geven en laat veel coole scenes zien met vette crossover van muziek, dans en acteren.

Minpuntje: geen enkel element van de oude Fame in terug te vinden, behalve dat het ook om eenzelfde soort school gaat in NYC.

Vanessa Vijzelman

IMA-zine rating:

***** = Wreed!
**** = Bijna kaskraker!
*** = Leuk, maar niet ‘all that’
** = Waar is de popcorn?
* = Zzzzzz…huh? Sliep ik?

Inglourious Bastards (2009) *****

Deze nieuwste film van regisseur Quentin Tarantino heeft best lang in de bioscoop gedraaid en werd goed bezocht. Dat is niet vreemd, als je nagaat, dat er weer geweldige one liners zitten in deze film. Daarnaast is het geweldig te zien hoe de slechteriken er van langs krijgen. Het gaat namelijk over een groep Joodse Amerikanen die door Frankrijk trekken tijdens de Tweede Wereldoorlog om zoveel mogelijk nazi’s te mollen. Tegelijkertijd vertelt de film ook het verhaal van een jonge Frans-Joodse vrouw die moet vluchten van haar onderduikadres, nadat haar hele familie daar is uitgemoord. We zien haar een paar jaar later terugkomen en ze is sterker dan ooit onder haar Franse identiteit Emanuelle Mimieux. Haar wraak is zoet, maar niet gewelddadig, zoals de bastards.  Zal haar wraakactie lukken? En hoeveel nazi’s worden er meedogenloos afgemaakt door de bastards?

Europa vs Amerika
De bastards zijn onverslaanbaar, iets dat je als kijker laat genieten. Later in de film laten ze echter wel steeds meer steken vallen, waardoor ze nog grappiger worden. Wat ook geweldig is aan deze film is dat er veel talen in gebruikt worden. Namelijk Engels, Frans, Duits en Italiaans. Toevallig ook de talen die  acteur Christofh Waltz spreekt, hij speelt een irritante nazi in de film (Hans Landa). Landa is een echte ‘jodenjager’ en zijn talenkennis maakt hem alleen nog maar irritanter. Het contrast tussen de Amerikanen en de Europeanen komt ook duidelijk naar voren. Een goede keuze van Tarantino om Europese acteurs te kiezen voor de Europese rollen en Amerikaanse acteurs voor de Amerikaanse rollen.

Geweld met humor
Brad Pitt speelt als  de leider van de Bastards (luitenant Aldo Raine) zijn rol goed met veel humor. Raine is een nuchtere Amerikaanse plattelandsjongen met indianenbloed in zich.  Hij weet Amerikaanse humor te mengen met geweld tegen nazi’s, hierdoor lig je soms helemaal dubbel.  Historische figuren, zoals Hitler, Gobbels en Churchill komen er ook in voor.  De acteurs lijken sprekend op ze, maar de leiders van het Derde Rijk worden ook flink belachelijk gemaakt. Heerlijk!

Zoals we gewend zijn van Tarantino  wordt  niet alleen geweld met humor gemixt, maar heeft deze film net als zijn voorgaande werk, een knipoog naar de klassieke filmkunst. Zijn vorige ‘Grind House’ films waren een ode aan de oude jaren’60 en ’70 films, Kill Bill 1 en 2 aan de Aziatische vechtfilms en Inglorious Bastards heeft een knipoog naar de cinema uit de jaren ’20 – ’40.  De oude technieken uit die tijd komen duidelijk aan bod, als blijkt dat een van de hoofdrolspelers een bioscoop heeft. Hierdoor proef je de filmsfeer van die tijd en kom je als leek ook wat te weten over films uit die tijd. Ook de manier waarop films door de nazi’s in die tijd als propaganda werden gebruikt.

Minpuntje: de film wordt steeds onrealistischer en je baalt er wel van dat het een fictief verhaal is

Conclusie: Deze film is een internationaal meesterwerk en een echte must voor filmliefhebbers!

Vanessa  Vijzelman

IMA-zine rating:

***** = Wreed!
**** = Bijna kaskraker!
*** = Leuk, maar niet ‘all that’
** = Waar is de popcorn?
* = Zzzzzz…huh? Sliep ik?

.

Crossing Over (2009) ****

Een mooie film over de multiculturele samenleving in de VS (Los Angeles), waarin verschillende verhalen elkaar kruisen. Elke immigrant heeft zijn/haareigen verhaal en ook elke agent van de immigratiepolitie.  Harrison Ford speelt Max Brogan, een agent van de vreemdelingenpolitie die veel illegalen stiekem een hart onder de riem steekt. Zo probeert hij ook Mireiya Sanchez, een jonge Mexicaanse vrouw te helpen.

Brogan werkt veel samen  met agent Hamid Baraheri, die zelf ooit ook als migrant de VS binnenkwam. Hamid heeft een vrijgevochten jongere zus. Zij werkt bij een fotowinkel en heeft een verhouding met haar knappe Mexicaanse baas, die weer valse identiteitsbewijzen regelt. Zo ook voor de Australische Claire, die filmster wil worden in Hollywood, maar moeite heeft een green card te krijgen. Hiervoor doet ze dingen die ze eigenlijk niet wilt. Haar vriend Gavin probeert rabbijn te worden om een green card te krijgen als geestelijke, wat niet meevalt, want ondanks zijn Joodse roots is hij atheïst en spreekt hij geen woord Hebreeuws. Het liefst wil hij doorbreken in de muziek.

Dan is er nog het verhaal van Taslima, een Pakistaans meisje die veel waarde hecht aan haar geloof, de islam.  Ze is de enige in haar klas met een hoofddoek en wordt enorm gepest. Vooral als ze in een spreekbeurt laat merken dat ze de terroristen van de 911-ramp begrijpt, ondanks dat ze de ramp zelf wel afkeurt. Een uitspraak dat voor haar klasgenoten en de vreemdelingenpolitie weer onbegrijpelijk is, met alle gevolgen van dien.  Ondanks de vele verhalen die allemaal een link hebben met elkaar, is de film prima te volgen. Eigenlijk is het net een soap met de lengte van een speelfilm.

Minpuntje: er gebeurt heel veel in deze film, maar ook uiteindelijk weer niets.  Het zijn veel verhalen die niet af zijn, gewoon fragmenten uit mensen hun levens. Verwacht geen happy endings, wel stof om over na te denken!

Vanessa Vijzelman

IMA-zine rating:

***** = Wreed!
**** = Bijna kaskraker!
*** = Leuk, maar niet ‘all that’
** = Waar is de popcorn?
* = Zzzzzz…huh? Sliep ik?