Kony 2012

Pijnlijk om te zien dat als je iets goeds probeert te doen binnen onze samenleving er nog steeds zoveel mensen zijn die zich voeden met leedvermaak. Dikwijls zijn dit mensen die zelf niks doen behalve walgelijke tv series kijken, klagen over anderen, een niks zeggende baan hebben en wachten tot dat de volgende die het wel probeert gek word door de hatelijke walgelijke veroordeling van mensen zoals hen, ondersteunt door de leugenachtige ziekmakende media.

Ik krijg kippenvel bij het zien van deze beelden. Het erge is dat ik zijn angstaanjagende reactie begrijp. Als je zo ver bent gegaan om de geboorte van je eigen kind (zoiets heiligs) te durven gebruiken om de mensheid wakker te schudden en er mensen zijn die zo reageren zoals ze hebben gedaan, ja dat moet niet te bevatten zijn. Naakt zoals wij allemaal geboren zijn schreeuwt hij op straat. Zoals ik het zie schreeuwt hij om het waarom waarom zo hard en lelijk terwijl hij probeerde goed te doen en wil hij ontwaken uit de nachtmerrie waarin hij belandt is omdat hij wel zijn nek durfde uit te steken voor zijn medemens. 

Deze man en zijn team (in den beginnen alleen) zijn een movement begonnen met een resultaat waarvan Unicef alleen maar durft te dromen!

Laten we massaal daar maar eens over nadenken. Daarbij komt de vraag; hoeveel van ons wisten hiervoor van het leed van de kindsoldaten in Uganda, laat staan over een ‘meneer’ in mijn optiek een walgelijk Beest
met de naam Koni die verantwoordelijk is voor meer dan 30.000 levenslang getraumatiseerde kinderen!?!?!

Discussie bij de balie op woensdag 28 maart – aanvang 20.30.

Jameelah Wahouié

Inlevingsvermogen is de toverspreuk

Ik was laatst bij het GVB informatie punt Amsterdam Centraal. Daar zaten drie oudere dames samen op een bankje. Eén was van Marokkaanse afkomst, de ander van Chinese afkomst en de derde van Surinaamse afkomst.

Terwijl die dames daar zo zaten liep er een vrolijk tweejarig meisje heen en weer te huppelen al zingend zwaaiend met haar snoepzakje. Wat mij opviel was dat zij zeer vrolijk en open, keer op keer contact zocht met de drie dames…

De Chinese dame deed alles in haar macht om het meisje te negeren en hield dan ook stug vast aan de “jij bent lucht behandeling” in de hoop dat het meisje zou afdruipen.

De Surinaamse dame had een hele andere methode. Zij maakte een zware tjoeri en zei op neerbuigende gebiedende toon “uhhh meisje kijk uit hoor met die zak snoep van je voordat je het in me gezicht zwaait!”

LEES MEER OP HET NINSEE BLOG …http://www.ninsee.nl/weblog/-Inlevingsvermogen-is-toverspreuk

Zoveel meer dan zwarte piet …

Source: POLICE_STATE_by_TSHansen

Schandalig en onmenselijk!! Naar mijn mening gaan deze beelden over veel en veel meer dan piet en sint en een aantal mensen die zich verzetten tegen dit jaarlijks terugkerende feest. Naar mijn mening gaan deze beelden over wereldwijde onderdrukking en het feit dat je als ‘gewone burger’ liever je smoel kan dicht houden en je aan de regels dient te houden van de en als je dat niet doet, dan staat je iets te wachten. Daarom mensen laten we onze ogen gezamelijk openen en elkaar steunen en vechten tegen alle dingen die niet kloppen.

Kijk om je heen en besef dat als we nu niets doen en dit schandalige optreden van onze ”beschermers in blauw”  niet zien als iets veel groters dan een zwarte piet issue alleen, de gevestigde orde heel sluw gebruik zal maken van het feit dat we massaal aan het slapen zijn en de werkelijke point niet in zien!!!

Ik zeg NEE tegen de massale  onderdrukking van de mensheid in alle vormen mogelijk,

Ik zeg NEE tegen het feit dat ik mijn vingerafdruk moet geven als ik een paspoort wil hebben,

Ik zeg NEE tegen al het ziekmakende gemanipuleerde voedsel dat ze ons dagelijks met veel bombarie verkopen als zijnde gezond,

Ik zeg NEE tegen het huidige schoolsysteem dat puur en alleen ontwikkeld is om de huidige BIG LIE die we momenteel gedwongen worden te leven te onderhouden,

Ik zeg NEE tegen het feit dat de media mij probeert zo bang te maken in de hoop dat ik op een dag zelf zal aankloppen om een door hen ontwikkelde chip  in mijn lichaam te laten plaatsen onder het mom voor “mijn eigen” veiligheid.

Ik zeg VOLMONDIG NEEEE tegen het huidige systeem en zal dan ook alles maar dan ook alles in mijn macht doen om mij hier tegen te verzetten. Het is nu persoonlijk, ik word beperkt in mijn zijn op alle mogelijke fronten en het feit dat zij meneer Q. Gario zo hebben kunnen behandelen laat alleen maar zien dat onze zogenaamde vrijheid een illusie is zelfs in dit  o zo “vrije tolorante” landje met de naam Nederland.

Jameelah Zaddys Wahouié

‘k Trok gewoon wit weg!

Vaak vraag ik mij af of wij ouders wel echt weten wat er allemaal op de scholen van onze kinderen gebeurt.

Tot mijn grote schrik kwam ik er achter, dat ook ik dit niet weet!

Wederom kreeg ik de pijnlijke bevestiging dat onze huidige scholen (systeem) niet de plek is waar onze kinderen echt “kind” mogen zijn en boven alles ten alle tijden veilig zijn.

Ander halve week geleden was ik naar de ouderbijeenkomst van mijn dochtertje, (zij is in februari 2011, 4 jaar geworden) Jaya is mijn vierde kind die naar de basisschool gaat, dus ik ben na drie oudere kinderen wel bekend met ouderbijeenkomsten.

Waar ik echter niet van op de hoogte was, is dat het zo erg gesteld is met onze scholen. Ik had wel een vermoeden maar zo erg? Nee, dat had ik mij absoluut bij lange na niet kunnen voorstellen!

Onze vierjarige kinderen krijgen 15 minuten tijdens de middag (de lunchpauze) om hun broodje, drankje etc door hun keel te drukken, want dat is vast gesteld door de overheid, afdeling onderwijs. Dit onder het mum dat onze kinderen anders niet genoeg lesuren krijgen! Waar een volwassen persoon tijdens zijn/haar werk dertig minuten tot drie kwartier pauze krijgt om rustig zijn broodje, drankje, sigaretje etc. te doen, krijgen onze vierjarige kinderen 15 minuten om te eten en drinken. Dan vraag ik mij af “What is wrong with this picture?” Alsof dit nieuws al niet erg genoeg was, moest het ergste nieuws nog komen. Aan het einde van de ouderbijeenkomst vraagt een van de twee juffrouws; “Zijn er nog vragen?” Waarop één van de aanwezige vaders zegt;  ”Mijn vrouw had enige tijd geleden aangegeven dat ze bezorgd is over het feit dat ons kind samen met kinderen uit groep 2,3 en 4 op het schoolplein speelt. Die kinderen zijn veel groter en er is niet genoeg toezicht! Wij hebben hier nog geen enkele terugkoppeling over gekregen, hoe zit dat?”

U zult begrijpen dat deze vraag gelijk mijn volle aandacht genoot en zo ook de aandacht van de andere ouders in het enigszins volle klasje van onze kinderen. “Ja, hoe zit dat dan vroeg weer een andere ouder?” Tot mijn grote schrik is dit het antwoord dat wij kregen; Tijdens het buiten spelen zijn de docenten van de klassen niet aanwezig, dus wij ook niet aldus de Juf.

Dit is iets waar scholen in Nederland al geruime tijd mee te kampen hebben: Geschikt en voldoende overblijf personeel aantrekken voor de kinderen gedurende de middag pauzes.

Dat vrijwel alle scholen in Nederland hier problemen mee hebben dat was voor mij geen onbekend gegeven, wat echter wel geheel nieuw voor mij was en wat mij letterlijk wit deed wegtrekken is het feit; “Dat mijn vierjarige dochtertje tijdens de middag pauze op het schoolplein samen met nog 119 anderen kinderen; ja, u leest het goed 119 andere kinderen onder begeleiding van 3 jongeren (aldus de juf) aan hun lot worden overgelaten!

Als er een zieke persoonlijkheid op de hoogte is van dit feit en 1 van onze kinderen mee neemt gedurende de pauze zal de kans dat iemand het opgemerkt heeft gering tot niet zijn en dat vind ik en gelukkig ik niet alleen een zeer zorgwekkende situatie!! Daar kunnen die jonge begeleiders verder niets aan doen maar je hoeft geen genie te zijn om te begrijpen dat 120 kinderen onder begeleiding van 3 begeleiders vragen is om problemen, ongeacht hun leeftijd.

Mijn dochter word elke ochtend met veel liefde en zorgzaamheid gewekt om vervolgens naar school te worden gebracht. Ik vraag me echter af waarvoor, om vervolgens  aan haar lot te worden overgelaten omdat er niet genoeg  begeleiding voor tussen de middag is?!

Kan de school, kan U onze kinderen hun veiligheid waarborgen op deze manier? Ik denk of nog beter gezegd, ik weet wel zeker van niet, want zeg nou eerlijk dit is een dusdanige onverantwoordelijke situatie die je gelaat letterlijk wit doet wegtrekken?!

Jameelah Wahouié

NiNsee – Blog – Eén Afrikaans land tegelijk, alsjeblieft…

Het valt me zwaar om dit stuk te schrijven en het is waarschijnlijk daarom dat ik even op me heb laten wachten. Ik zou heel graag willen schrijven over de pracht en goedheid van de mensheid maar deze keer kies ik ervoor om te schrijven over iets wat mij momenteel heel er bezig houdt en slapeloze nachten bezorgd. Dit heeft alles te maken met wat er nu gebeurt in mijn vaders geboorteland, Ivoorkust.

Het is ongeloofelijk hoe krachtig de media is en als zij de aandacht ergens op richten bijna iedereen en alles gewillig die kant op kijkt en de rest van de wereld schijnt te vergeten.

LEES MEER OP HET NINSEE BLOG … http://www.ninsee.nl/weblog/-Een-Afrikaans-land-tegelijk-alsjeblieft-

Verantwoording afleggen………

Ik ben een gekleurde vrouw van 34 jaar alweer! Ben moeder van 5 kinderen en eigenaar van een bedrijf. Toch is het zo dat ik mijn bestaan en dat van mijn kinderen dagelijks moet verantwoorden aan mijn naaste en de mensen daarom heen. Vaak word mij de vraag gesteld waarom wil je altijd zoveel, waarom hoor je geen nee en waarom begrijp je niet als iets niet kan.

Ik zal jullie vertellen waarom. Ik neem de geschiedenis en alles wat er gebeurt in het dagelijks leven als mijn graadmeter voor wat er niet en wel mogelijk is in het leven.

Als Rosa Parks in haar eentje mensen kon bewegen tot het boycotten van het Montgomery bus systeem http://www.youtube.com/watch?v=v8A9gvb5Fh0&feature=fvwrelkan

net zo lang dat de er daadwerkelijk naar de gekleurde bevolking werd geluisterd en er radicaal positieve veranderingen kwamen.

Als Nelson Mandela 27 jaar van zijn leven in de gevangenis http://www.youtube.com/watch?v=UqoYmx_L-Xs

heeft overleefd heeft en zich vandaag de dag nog steeds inzet na alles wat hij heeft mee gemaakt voor de mensheid en kinderboeken schrijft.

Als een Ruby Bridges zo groot van hart kan zijn als

http://www.youtube.com/watch?v=Tenj6N5FiK

en  http://www.youtube.com/watch?v=5blbbVWrg18

als meisje van nog geen 7 jaar dat ze door een menigte van haat en onwetendheid kan lopen met haar hoofd omhoog. Vandaag de dag heeft ze haar eigen stichting die zich inzet voor betere educatie voor kinderen.

Als dat allemaal kon en kan en natuurlijk nog veel en veel meer. Waarom zou ik dan niet alles uit mijn leven halen? Moeder zijn van 5 kinderen als ik daar voor kies en een bedrijf hebben die zich inzet voor positieve veranderingen binnen onze  steeds meer verdwaalde samenleving.

Waarom niet, waarom als ik mensen zeg hoeveel kinderen ik heb, kijken ze me aan alsof ik helemaal gek geworden ben en hoogst waarschijnlijk niet op de hoogte ben van de wereld waarin we nu leven. Die wereld waarin we nu leven is een gecreerde wereld door mensen die er maar al teveel baat bij hebben als wij al die regels en wetten ervaren als de realiteit en niet meer vanuit ons hart en moraal handelen en denken.

Waarom als ik vertel wat mijn dagelijks werk inhoud, word ik gezien als een grote dromer die waarschijnlijk nooit een goed belegde boterham zal verdienen. Waarom word positief en goed altijd gezien als iets ‘wel’ grappigs maar niet als iets waar je daadwerkelijk iets mee kan bereiken?

Ik ben het zat dat mensen mijn keuzes des levens veroordelen en belachelijk maken; het feit dat ik heb gekozen voor een groot gezin en een bedrijf heb met liefde als grootste drijfveer, baseren deze mensen op het feit dat ik waarschijnlijk niet helemaal 100 ben en ik niet in de realiteit leef en maar lekker rustig moet gaan doen en vooral maar niet zoveel moet willen.

Ik ben wie ik ben en ik doe wat ik doe omdat ik geloof in mezelf en de mensheid, ik mag zijn wie ik ben, de dochter van een prachtig mooie Ivoriaanse vader en een trotse Nederlandse moeder. Ik mag zijn! Ik ben klaar met mezelf verklaren, verdedigen en beargumenteren, ik ben wie ik ben; Jameelah Zaddys Wahouié en ik mag zijn. Net als ieder ander prachtig individu op onze aarde mag zijn in volle Glorie en Kracht.

Ik verklaar mezelf vanaf vandaag 9 maart 2011 volledig vrij om te mogen schijnen en stralen zoals ik daarvoor kies zonder eerst anderen verantwoording af te leggen waarom ik kies en doe wat ik doe. I AM Freeeeeeeeeeeeee!!!!!!!

Jameelah Zaddys Wahouié

Aangeboren wijsheid…

Mijn vier jarige dochtertje zat vanmiddag op de bank (de net door de brievenbus gevallen) Artis magazine door te bladeren. Op een gegeven moment stuit zij op een bladzijde waarop zij twee parende olifanten ziet.

Vervolgens zegt zij tegen haar zus; Kijk, die ene zegt tegen die ander kom op me rug en dan gaan we samen babytjes zoeken!!

Mmmm, je kan denk ik begrijpen dat haar zus en ik  elkaar vrij vreemd aankeken en dachten. Je bent heel slim zonder enige uitleg over het voortplanting proces.

We hebben er nog lang over gelachen en zijn nog steeds versteld over de aangeboren wijsheid van onze kinderen.

Jameelah Zaddys Wahouié

NINSEE – Blog – Detachment

De eerste keer dat mijn aandacht werd getrokken door deze graffiti was ik gelijk zwaar onder de indruk van haar schoonheid en haar doordringende vermogen.

Wil je meer hierover lezen kijk dan op het blog van Ninsee http://www.ninsee.nl/weblog/-Detachment-

Jameelah Wahouié

Herfstblues!

Elk jaar weer opnieuw probeer ik niet de herfst blues te krijgen en in een dip te gaan maar elk jaar kost het me meer moeite! Je word wakker en het is nog zo donker buiten en alles buiten je bed om is zo koud!

Ik sta op en begin mijn dag met; sta op, poets je tanden, doe snel je komt te laat. Ik denk dat dit menig moeders en vaders als een vastzittende langspeelplaat in de oren klinkt. Maar waarom is het allemaal zoveel vermoeiender als het herfst

is?! Ik vraag het me elk jaar weer af. Ik zoek warmte en troost in lekker eten en drinken, dus de kilo’s vormen al gauw  stevig zittende

”Love Handles” om mijn taille heen. Ook mooie romantische films en boeken doen het goed bij mij rond deze tijd van het jaar.

Ik kom er wel weer door heen deze herfst en winter maar mijn grootste troost is dat na elke herfst en winter er weer een lente en een zomer

zal zijn. Dan zal de zon eerder op zijn dan ik en mij wekken met haar verwarmende stralen, en ik zal dezelfde langspeelplaat afdraaien;

sta op, poets je tanden, doe snel je komt te laat maar dan wel zonder dat er rillingen van de kou door mijn lichaam heen gieren.

Ik zal de ”Love Handles” waar ik de hele herfst en winter zo hard aan heb ”gewerkt” door lekker veel te eten en drinken kunnen showen in sexy jurkjes en topjes.

Mijn opgedane kennis uit romantische films zal ik in werking laten gaan tijdens de warme en zwoele lente avonden in de vorm van het spel dat flirten heet.

Tot slot, zal ik de kennis uit de boeken, die ik deze koude en donkere dagen tot me heb genomen gebruiken om mijn leven wederom naar een hoger en nog mooier niveau te verrijken. Dit alles bij elkaar is volgens mij het mooie dat het leven de moeite waard maakt en de cirkel des leven rond maakt, seizoen achter seizoen en jaar na jaar.

Jameelah Wahouié

Welke werkelijkheid leef jij?

Het wie wat waarom schijnt me niet meer los te laten. De film Inception was wederom een prikkeling voor mij om tot de volgende wie, wat, waarom en wat is de realiteit te komen.

Het klinkt heel erg space misschien maar als ik je nu deze vraag stel. Waarom of nog sterker ben jij er heilig van overtuigt dat de samenleving waarin we momenteel leven werkelijkheid is? En zo ja waarom, en wie bepaald die realiteit  voor jouw? Jij of de samenleving erom heen?

Mensen die in mijn beleving heel dicht bij zichzelf staan worden over het algemeen overtuigd dat met wat zij willen in het leven er geen geld te verdienen valt. Waarom worden dansers, zangeressen/zangers, kunstenaars meestal heel angstvallig geadviseerd door ouders en derden “Hou het nou maar als hobby erbij want het is heel erg moeilijk om hiermee je brood te kunnen verdienen.” Kan je die ouders die dit adviseren kwalijk nemen? Ik vind van niet. We hebben een samenleving gecreëerd waarin je talent, je gaven en de daarbij behorende innerlijke stem oftewel je intuïtie het zwijgen word opgelegd.

Ik ben er heilig van overtuigt dat dit onderdrukkende systeem wat wij overigens zelf in stand houden zonder dat de meeste het van ons zelf door hebben ontwikkeld is om een ‘hoger doel’ te laten bestaan; namelijk de steeds voortdurende onderdrukking van de mensheid die word gevoed door ANGST.

Hier een voorbeeld. Als je kind dagelijks met twinkelingen in zijn ogen heel enthousiast naar de juffrouw rent om te zeggen, ”juf, juf, kijk eens wat ik kan en dan vervolgens de meest mooie hoge sprongen en pirouette maakt dan is het de eerste paar keer leuk en schattig. Gebeurt het vaker dan word het kind al gauw vertelt dat hij of zij rustiger moet doen.

Maar omdat het iets is dat diep van binnen in het kind zit aan aangestuurd door zijn of haar innerlijke stem kan het kind niet stoppen. Dit omdat het zijn of gave is die hunkert naar ontwikkeling en liefde zodat die gave kan groeien tot de beste in zijn soort. Dit word niet gezien of herkent als een gave maar als hyper actief gedrag, vandaar dat je al snel op school geroepen zal worden voor een ouder gesprek waaruit het advies hoogst waarschijnlijk als volgt zal luiden. “Ga met uw kind naar de dokter.  Want ik als juf heb tijdens de leraren vergadering gesproken met mijn collega’s (dus de school) en wij zijn er vrijwel zeker van dat uw kind ADHD heeft. Als u “even” toestemming geeft dan zullen we via het zorgplatvorm een aantal testen laten uit voeren.”

Ga jij als liefdevolle ouder dit advies die de juf of meester die jouw kind elke dag in de klas heeft en waar je op vertrouwd “even” in de wind slaan? Nee, ik denk negen van de tien ouders niet. Tenzij je in op zichten van de school, het zorgplatvorm kortom de overheid een eigenzinnige ouder (soms zelfs gezien word als nalatige) ouder bent die nog durft te geloven in zijn eigen intuïtie als liefdevolle papa of mama en zegt vlieg op met jullie advies.

Mijn kind heeft talent en dit talent word nu bestempelt als ADHD? Nee, daar passen wij als ouders voor en wij zullen alles dat in onze macht ligt uit de kast halen om ons kind te helpen om zijn/haar gave te ontwikkelen om op een dag een van de grootste talenten der aarde te zijn!!!

Nu, om terug te komen op de film Inception en de wie, wat, waarom en welke realiteit beleef jij als DE ECHTE?  1. Het advies van de school waarin je word vertelt dat je kind ADHD heeft en aan de medicijnen moet. 2. Je bedankt hartelijk voor hun advies maar durft te vertrouwen op je innerlijke stem oftewel intuïtie en weet dat met jouw support en liefde jou kind ooit tot 1 van de grootste talenten ter wereld kan behoren?

De film Inception is een echte aanrader!!! Buiten de meesterlijke special effects om en het geweldig geloofwaardige acteerwerk heeft  de film ook een inhoudt die je aanzet tot nadenken. Ik vind het echt een Master Piece!!!

Jameelah Z. Wahouié

Trailer Inception