
Relaties onderhouden, I really suck at it! Ben druk bezig dit gewoontebeestje afte leren! Maar, is best moeilijk!
Ik fladderen als een vlinder door het leven. Met de nodige rukwinden die me helemaal op een andere koers hebben gezet of rustig mee deinend met de wind op de zonnenstralen zo onbezorgd en wel, dat doe ik met familie en vrienden.
Maar laat ik het nu over vrienden hebben. Fladderen doe je schijnbaar alleen tijdens je schooltijd als het gaat om gezellige vriendinnen. Zullen we samen gaan zwemmen? Kom je bij me spelen? Ik daar in tegen ben gewoon blijven hangen en fladder nog steeds rond.
We zitten met zijn alle op de lagere school en zijn elkaars beste maatjes. Lekker voetballen tijdens de pauze. Middelbare school, tja ik was een laatbloeier en keek niet naar de boyz, maar me vriendinnen wel. Al hun verhalen heb ik dan ook aangehoord. En ach ja, hier en daar een paar zoentjes tijdens het schoolfeest of zeilweek heb ik ook de revue laten passeren.
Dan krijg je ook mannelijke vrienden. Ja, ik ben van mening dat je bevriend kan zijn met een man zonder dat er seksuele gevoelens bij komen kijken. Je doet je ding en klets wat af. Ja, mannen zijn soms net vrouwen, gezelliggggggg!
Je gaat van school af en vriendschappen ontstaan op de werkvloer. Tijdens de lunchpauzes ben je onafscheidelijk en was dat zeker mijn tijd om de lolbroek uit te hangen. Je spreekt af na het werk en de koers in jullie vriendschap is bepaald. Is dat zo!?!
Tijdens feestjes en andere bijeenkomsten in het leven, kom je nog meer mensen tegen en houd hier ook soms vrienden aan over. Vrienden of kennissen die later meer gaan betekenen of juist alleen maar daar zijn om je op je levenspad tijdelijk bij te staan. Is het niet goedschiks dan is het ook soms bedrog. Echter je leert er hopelijk van.
Uiteindelijk krijgen je vrienden kinderen en een nieuwe levensfase gaat in. Je groeit of closer naar elkaar of juist uit elkaar en hebt sporadisch contact met elkaar. Hier en daar een belletje, berichtje, ping, skype of andere communicatiemiddelen. Maar toch die kaart of brief in je brievenbus als vanouds laat je hart een sprongetje maken.
Wat heeft het fladderen nou voor zin gehad. Ik heb hierdoor veel over mezelf geleerd. Dank zij deze mensen “my lifeteachers” die mijn leven zijn gepasseerd. Ben ik absoluut een stuk wijzer geworden over mezelf en het leven. Of ik dingen in het verleden met sommige, nu ex-vrienden anders zou willen doen? Daar zeg ik volmondig “JA!” op. Maar de regels van het levenspel zijn al bepaald en leg ik me bij sommige dan ook neer.
Echter zijn er een paar die je maar blijven achtervolgen. Wat moet je daar dan mee? Eerst ff uitzoeken waarom ik er zo slecht in ben. Geloof me dat “Ik heb het te druk!” niet volstaat. Niet als het gaat om de liefde en energie die erin is gestoken.
Het leven met de mensen om je heen is als een trein. Soms ben je die Thalys en zit je in een enorme groeispurt met jezelf. Of ben je juist die stoptrein. Mensen stappen in bij sommige treinstations en soms stappen ze ook weer uit, om dan vervolgens later weer in te stappen op een ander station. Soms blijf dat ook uit en was het dat jullie elkaar op dat moment nodig hadden om elkaars leven te verrijken!
Ik begrijp nu dat “Onvoorwaardelijke liefde in de vriendschap oneindig is.” Dank je wel mijn vrienden (waarvan sommige nu zusters) en ook mijn ex-vrienden (waar ik het met velen anders had willen zien). Bedankt voor het vormen van Me, myself and I!
Samantha
Share IMA-zine with others
Vind ik leuk:
Wees de eerste om post te waarderen.