Categorie archief: Xaviera MacDonald

IQU – 5 november 2009

DSC_6267Naar menig succesvolle consultancy te hebben geven aan familie, vrienden, collega’s en kennissen neem ik nu mijn levenservaring to the next level Om jullie te kunnen helpen met jullie Questions in de vorm van I Question U. Mail je vraag naar info@ima-gin.com en hou vooral IQU in de gaten. Je weet nooit? of andere mensen ook struggle met dezelfde questions as YOU…

Xaviera Macdonald

Beste IMA-ZINE,

Binnenkort gaan mijn vriend en ik samenwonen, maar we hebben allebei een totaal andere smaak. Ik merk dat we nu al ruzie krijgen over het interieur. Ik hou zelf van felle kleuren en hij wil alles bruin, grijs, zwart of wit. Ik hou van koloniale stijl, beetje antiek en hij wil alles strak en met  dure designer meubels. Alles wat ik uit de rekken pak bij de Ikea, vind hij afschuwelijk en dit doet me best wel pijn, want het is ook mijn huis. Omgekeerd laat ik hem wel een paar dingen kiezen, die ik wel vind kunnen. Ik probeer ook compromissen met hem te sluiten, bijvoorbeeld ik kies de bank met salontafel en jij de eettafel met stoelen. Maar dat wil hij dan niet, hij wil alles een bepaalde stijl en natuurlijk, zijn stijl! Ik ben bang dat we hier niet uit gaan komen. Wat moet ik doen?

Hallo Sulaika,

Wat vervelend voor jullie. Maar dit komt bijna altijd voor bij koppels die besluiten samen te gaan wonen. Jullie kunnen proberen een middenweg te vinden, wat beide partijen ten goede zal komen.

Hij wilt alles bruin, wat jullie bijvoorbeeld kunnen doen is de basis bruin houden en dan met velle kleuren spelen in de accesoires. Zodat je makkelijk van stijl kan veranderen. Dat is misschien ook makkelijker dan een fel gele muur die op een geven moment op je afkomt.

Wat jullie nu alvast kunnen leren voordat jullie gaan samen wonen is water bij de wijn te doen. Dit is een goede kans om daarmee te beginnen en om elkaar tegemoet te komen.

Veel succes!

Hoi IMA-Zine,
Sinds kort woon ik samen met mijn vriendin en ondanks dat ik ontzettend veel van haar hou, valt het me enorm tegen! Ze is namelijk onbewust ontzettend slordig. Ik ben zelf ook niet supernetjes, maar zij slaat toch wel echt de top! Ik dacht dat vrouwen altijd wel netter waren, maar dat valt me dus vies tegen. Ze laat altijd alles overal slingeren, boeken, tijdschriften, kleren, make-up, vuile glazen, etc. We proberen het huishouden zoveel mogelijk eerlijk te verdelen, zij doet iets meer als ik ook de technische klusjes doe. En ze maakt 1x in de week wel schoon, maar dan klaagt ze altijd dat het zoveel werk is en vind ze dat ik te weinig doe. Ze is dan ook gelijk heel moe. Het huis is dan opgeruimd, maar na 2 dagen is het alweer een grote bende, omdat ze niet gelijk alles opruimt! In het begin probeerde ik het nog wel bij te houden, maar het gaat zo snel en ik voel me als man ook echt niet geroepen om de hele tijd schoon te maken, sorry we houden er allebei evenmin van en ik heb ook wel betere dingen te doen! Het erge is dat als ik iets laat slingeren, zij er gelijk iets van zegt en boos wordt. Als mijn vrienden op bezoek zijn gekomen, klaagt ze ook altijd dat het een troep is. Als ik iets van haar troep zeg, dan zegt ze dat het wel meevalt en dat zij toch wel meer in huis doet. Ze voelt zich dan ook gelijk aangevallen. Hoe pak ik dit het beste aan? Het lijkt me fijn als we gewoon allebei gelijk onze troep opruimen, dan hoeven we in het weekend ook minder schoon te maken.

Groet, Jasper

Jasper!

Eigenlijk heb je zelf al heel goed bedacht wat het beste is in deze situatie.  Als jullie er allebei voor zorgen dat jullie je eigen troep elke dag opruimen zal het in het weekend veel minder zijn.

Dan hoeven jullie in het weekend alleen maar kleine huishoudelijke zaken te doen en dat is heel makkelijk om te verdelen! Jullie moeten proberen jullie afspraken na te komen op gebied van schoonmaken. En spreek elkaar gerust aan als de een niet meteen zijn of haar troep achter zich opruimt! Het zal allemaal goed komen als jullie je aan de afspraken houden.

Beste Ima-zine,

Mijn vriend en ik wonen nu al 2 jaar samen, maar ik merk dat hij vaak geen zin meer heeft om met mij uit te gaan. Hij wil altijd liever thuis blijven voor de tv en soms gaan we wel naar de film. Maar echt stappen, zoals vroeger dat doen we niet meer. We gingen vroeger heel vaak naar allerlei feesten, hippe clubs en concerten. Ik ga soms nog weleens met vriendinnen uit, maar hij heeft steeds minder zin om te gaan dansen, naar concerten of festivals te gaan met onze vrienden. Hij gaat zelf ook minder uit met vrienden. Andere dingen samen doen, zoals een weekendje weg, naar musea of pretparken gaan, daar heeft hij ook geen zin meer in. Hij is vaak te moe of zit liever achter de computer. Zelfs naar een verjaardagsfeest gaan, vind hij tegenwoordig ‘vervelend’. Alleen samen films kijken, doet hij nog wel. Vroeger ging hij vaak sporten, maar dat doet hij nu ook niet meer. Alle uitjes en leuke dingen doen, moet ook van mijn kant komen. Zelf komt hij nooit met initiatieven! Terwijl hij me vroeger vaak verraste met concertkaartjes of een uitje naar een pretpark, toen we nog niet samenwoonden. Help, wordt mijn vriend een saaie couch potato?

Groetjes, Marissa

Hoi Marissa!

Dit komt heel vaak voor bij koppels die al een tijdje samen wonen. Het is hard werken om je relatie spannend te houden. Omdat jullie allebei druk zijn met werk, huishouden, etc. en dan ook nog eens sociale contacten onderhouden. Maak tijd voor elkaar, dit is heel belangrijk. Praat hierover met je vriend. Probeer de spanning weer te vinden, maak hem dat duidelijk.

Verras hem met een weekendje weg, zodat hij inziet hoe leuk en belangrijk het is om quality time aan elkaar te spenderen. Ga samen terug naar de basis en jullie zullen er wel uit komen.

Maak je niet druk, jou vriend zal geen saaie couch patato worden. Maak hem duidelijk wat jij allemaal mist en vooral dat je HEM mist.

Yo ImaZine crew,

Ik heb nu al een jaar verkering met een hele spange chick. We zijn nog steeds super in love! Maar toch is er een probleem. We willen allebei graag samenwonen en voelen ons er klaar voor. Maar zij is van huis uit moslima en mag dus absoluut niet ongetrouwd het huis uit. Hoewel haar ouders verder wel ruimdenkend en vet modern zijn, mag dit absoluut niet. Ze wil dus dat ik haar ten huwelijk vraag, maar ik heb geen doekoe om zo’n dure trouwring te kopen + al die andere dure crap die erbij komt kijken! En om eerlijk te zijn, heb ik ook geen zin om te trouwen en al helemaal niet inna moslim stylee! Stel dat ik me ook tot de islam moet bekeren, wat dan? Haar ouders zijn vrij modern, maar met dit maken ze geen fatu’s, als je het mij vraagt! Maar de voornaamste reden waarom ik niet wil trouwen, is omdat ik niet meer in het huwelijk geloof. Ik sta er gewoon totaal niet achter. Mijn ouders zijn zelf ook gescheiden, mijn moeder is 3x getrouwd en telkens ging het mis. Ik ben samen met mijn zusje en half broertje door haar alleen opgevoed. Ik zeg niet dat trouwen slecht is, maar ik geloof er gewoon niet in. Je hebt toch geen papiertje nodig om te laten zien dat je van elkaar houdt? Ik wil later een goede vader zijn voor mijn kinderen en er altijd voor ze zijn en ook voor mijn vriendin. Samen een leuk gezin, huis + auto, maar geen gedoe met trouwen! Ik heb ook gehoord dat vrouwen erg kunnen veranderen als je met ze trouwt, klopt dat?

Peace!
Randy

Beste Randy,

Ik begrijp dat dit een lastige situatie is. Zeker als het op schoonouders of religie aankomt of in dit geval een combinatie van beiden. Ik raad je aan om met je vriendin en haar ouders een gesprek aan te gaan en daarin aan te geven dat jullie graag willen samen wonen, maar dat je het nog te vroeg vind om te trouwen en dat dit eventueel wel in het verschiet ligt. Je kan er nu zo over denken dat je absoluut niet wilt trouwen,  maar wie weet verandert dat wel in de toekomst. Zeker als je kinderen hebt gekregen.

Dat vrouwen veranderen als ze eenmaal getrouwd zijn, is voor een ieder anders. In het leven en de fases daarvan verandert de mens gewoon, dat is niet per definitie de vrouw na het huwelijk of de man na zijn 1e kind. Dus wees daar niet bang voor, als jullie van elkaar houden en blijven investeren in de relatie dan komt dat wel goed. Een ander geloof aannemen, in dit geval de Islam, raad ik je af. Zeker omdat je die keus moet maken vanuit eigen overtuiging en niet voor een ander. Dus leg het uit aan je schoonouders, dat jouw liefde genoeg is voor jullie beiden en vraag om hun vertrouwen en zegen en dan zal je zeker dichterbij jullie wens komen.